Werk aan de Muur geeft me inspiratie terug
Hoe het 10-jarig jubileumevenement me het laatste zetje in de goede richting geeft

blog berichten, nieuws

werk aan de muur jasper van der meij stephanie kuijstermans

Laat ik er kort over zijn: mijn zomervakantie was echt ruk. Een zakelijk project kostte me al een half jaar zoveel negatieve energie, dat ik niet meer in staat was om te ontspannen. Een burn out lag op de loer. Vorige week besloot ik om ermee te stoppen. Ik voelde me direct al bevrijd. Er ontstond weer tijd en ruimte voor het gezin. Energie en inspiratie voor nieuw creatief werk. Mijn bezoek aan Arty Talks, een event van Werk aan de Muur, was het laatste zetje dat ik nodig had. Alles voelt nu weer als een nieuw begin!


Mooie opdracht

Eind 2021 vroeg een grote landelijke vereniging of ik voor hun nieuwe website de teksten wilde schrijven. Geen probleem natuurlijk. Een mooie klus voor een inspirerende organisatie, dus dat deed ik graag. Bovendien kon ik de inkomsten wel gebruiken.

laptop potlood schrijfblok koffie
Aan de slag

Binnen een maand echter, merkte ik dat het verloop van het project me meer energie kostte dan opleverde. Een van de betrokken partijen was opvallend slordig en passief. Ik werd er nerveus van en dat begon natuurlijk te knagen. Na twee maanden besloot ik via e-mail mijn zorgen te uiten. Ook gaf ik aan dat ik er onrustig van werd, slecht sliep, en eraan twijfelde of ik wel op deze manier wilde doorgaan.

Een positieve reactie van het bestuur gaf me echter nieuwe energie.

Zorg alsjeblieft ervoor dat je het niet teveel naar jezelf toe trekt, want je doet ontzettend veel goed werk. We zijn echt blij met jou!

Bestuurslid van de vereniging

Ik besloot nog even vol te houden. Een half jaar om precies te zijn. En dat viel niet mee. Het project liep moeizamer en moeizamer. Diverse keren liet ik weten dat er écht iets moest veranderen. Maar helaas gebeurde dat niet. Op karakter sleepte ik mezelf naar de zomervakantie toe.

Onder de gordel

Op de laatste dag voor de vakantie opende ik ‘s avonds mijn e-mail. Mijn mond viel open van verbazing. De partij die al een half jaar niet of nauwelijks een bijdrage aan het project leverde, en regelmatig toezeggingen niet nakwam, schreef dat de kwaliteit van mijn werk onder de maat was.

Zo, die kwam binnen. Recht in mijn gezicht. Of beter gezegd: onder de gordel. Ik voelde me persoonlijk geraakt. Niet eens zozeer omdat het bestuur van de vereniging juist vond dat ik mijn werk wél heel goed deed.

De publicaties zien er heel profesioneel uit.
Complimenten!

Voorzitter van de vereniging

Nee, ik voelde me vooral geraakt omdat ik al meer dan een half jaar ballen aan het hooghouden was die genoemde partij liet vallen. In plaats van teksten schrijven was ik al die tijd alleen nog maar bezig geweest om het project op gang te krijgen, op gang te houden, en in de juiste richting te duwen. Wat moest ik nu met hun bericht?

Mijn emmer zat vol.

Dreigende burn out

Een paar nachten op rij deed ik geen oog dicht. Het was zomervakantie en de zon scheen volop. Maar dat ging allemaal aan me voorbij. Ik kon de situatie niet loslaten en was 24 uur per dag nerveus. Nog nooit meegemaakt. Somberheid overheerste en ik werd kortaf. Ik was geen schim meer van mezelf en het lukte niet om de man en vader te zijn die ik zo graag ben: liefdevol, vrolijk, opgewekt, energiek en inspirerend.

somberheid stress zenuwen raam regen
Geen schim meer van mezelf

Na zo’n 6 weken chronische stress had ik het gevoel onderuit te gaan. Naar mijn idee raakte ik min of meer overspannen en kwam een burn out nu wel heel erg dichtbij.

Kiezen vanuit je hart

Na vele gesprekken met Michelle, mijn vrouw, overwoog ik mijn rol in het project op te geven. Zelfs als dat zou betekenen dat ik mijn maandelijkse en broodnodige inkomsten kwijt zou raken. Dat was het immers niet waard. Er gaat niets boven een fijn, gelukkig gezinsleven, en de basis daarvoor is rust in de kop.

Een podcast van Tonny Loorbach en Albert Sonnevelt, van de Psychologie van Succes, overtuigde me ervan dat mijn overweging goed was: kies vanuit je hart.

Podcast ‘Kiezen vanuit je hart’ van de Psychologie van succes

In het meest interessante deel van de podcast werd verteld: je hebt niet altijd invloed op een vervelende situatie waarin je jezelf bevindt. Soms overkomt je dat gewoon. Maar je hebt wél invloed op de manier waarop je daarmee omgaat. Hierbij bestaat de vrijheid om keuzes te maken die voor jouwzelf het beste zijn.

Na het beluisteren van de podcast kocht ik zonder aarzelen het boek ‘Kiezen vanuit je hart‘ van Albert Sonnevelt. Ik las het in één keer uit. Daarna wist ik het zeker – niet alleen voor nu, maar voor het leven in het algemeen: kies altijd voor datgene waar je energie en inspiratie van krijgt. Dat is de enige juiste koers.

Leef je passie

Om de vereniging niet zomaar in de kou te laten staan, ging ik nog wel op zoek naar een oplossing. Ik wilde iemand zien te vinden die het tekstschrijven van me kon overnemen. Ik had namelijk te maken met een zogenaamd ‘writers block’. Het lukte me niet meer om ook nog maar één zin fatsoenlijk op papier te krijgen.

Gelukkig kende ik Ingrid Lutke Schipholt van LSteksten. Ingrid is journaliste en een fijne, professionele samenwerkingspartner. Ik besloot een afspraak met haar te maken, en in Nijmegen op bezoek te gaan. Tijdens ons overleg over het project inspireerde ze me niet alleen enorm; ze stond er ook voor open om een deel van mijn werk over te nemen. Daarmee werd mijn besluit natuurlijk wel een stuk makkelijker.

Het wonderlijke trouwens, van de dag waarop ik naar Nijmegen ging, was dat ik maar liefst twee keer een andere Ingrid voorbij zag komen: Ingrid Huskens van Leef je Passie. Ik ken haar van de tijd waarin ik bij Superstudios een kantoor huurde. Ingrid is een sympathieke coach, die mensen leert te doen waar ze gelukkig van worden.

leef je passie ingrid huskens auto
Leef je Passie

Ik beschouw het maar als een ‘signaal uit de kosmos’ dat ik die tekst op haar auto twee keer voorbij zag komen op één dag. Soms moeten dingen gewoon zo zijn, denk ik.

Hoe dan ook, vanaf die dag stond vast: ik ging stoppen met het project.

Weer mezelf

Op de eerste dag na de schoolvakantie stelde ik de vereniging op de hoogte van mijn besluit en de overwegingen die daarbij een rol speelden. Bij het schrijven van mijn bericht kwam trouwens wel weer de twijfel naar boven. Mijn e-mail las ik daarom nog tientallen keren opnieuw. Daarna moest het dan toch maar gaan gebeuren. Ik drukte op de knop ‘Verzenden’. Daar ging mijn bericht.

Het luchtte nog niet direct op. Immers: hoe zou de vereniging reageren? Zou ik mijn maandelijkse inkomsten gaan kwijtraken? Moest ik dan misschien toch op zoek naar een baan? Gelukkig kwamen vanuit het bestuur al snel sympathieke reacties binnen.

Ik heb jouw mail gelezen, en sta volledig achter je.

Bestuurslid van de vereniging

Dat was een verademing zeg. Ik voelde dat er weer ruimte kwam voor ontspanning. Mijn humeur ging er ook meteen op vooruit. Ik kon die middag weer grapjes maken met de kinderen. Langzaam maar zeker betrapte ik mezelf er ook op weer te zingen en te fluiten. Dat was lang geleden.

Weer een paar dagen later merkte ik dat er weer energie en inspiratie begon te stromen. Dat gevoel had ik eigenlijk al een half jaar niet meer gehad. Ik kreeg weer zin om voor het eerst dit jaar een mooie plaat te gaan maken.

sebastian vettel
Sebastian Vettel

Ik kreeg het werk uiteindelijk niet helemaal naar mijn zin, er moet dus nog steeds wat aan gebeuren, maar ik had wel weer een paar avonden plezier.

Arty Talks

Alsof het zo moest zijn ging ik afgelopen zondag ook nog naar Arty Talks, een jubileum event van Werk aan de Muur (ze bestaan 10 jaar). Ik reed naar De Koepel in Haarlem, een oude koepelgevangenis, waar het event zou plaatsvinden. Wow, wat een fantastisch, inspirerend gebouw!

werk aan de muur de koepel haarlem
De Koepel in Haarlem

Al snel ontmoette ik enkele collega-beeldmakers. Het voelde als een warm bad. Wat leuk, al die mensen met dezelfde interesse. Ik was eindelijk weer eens in een omgeving waar ik vrolijk van werd. Hier werd met enthousiasme gesproken over het meest boeiende vak dat bestaat: beelden maken.

Na de fijne ontvangst met een lekkere kop koffie, was er een informele opening door Jasper van der Meij en Stephanie Kuijstermans. Daarna zouden in de loop van de dag 4 sprekers volgen. Ik had er zin in!

werk aan de muur jasper van der meij stephanie kuijstermans
Stephanie Kuijstermans, links, en Jasper van der Meij, rechts
(foto: Bibi Veth)

Charlotte Meindersma

De eerste spreker was Charlotte Meindersma van Charlottes Law. Ze is juriste en expert op het gebied van online ondernemen. Vorig jaar nog heeft ze me voorzien van een paar zeer waardevolle adviezen rondom portret- en auteursrecht.

werk aan de muur charlotte meindersma charlottes law
Charlotte Meindersma
(foto: Bibi Veth)

Vanzelfsprekend ging de presentatie van Charlotte over allerlei juridische zaken. Maar op zeker moment opperde ze ook een vraag uit haar boek Écht ondernemen: wat betekent nu eigenlijk succes? Wanneer ben je succesvol?

Nu werd het interessant, dacht ik. Waarschijnlijk zou succes benoemd worden als het verdienen van veel geld, het hebben van een groot huis, en het rijden van een dikke auto. En ja, daar leek het inderdaad op neer te komen.



Ik vroeg me af, zou dit nog steeds de geldende norm zijn? Dat kon toch niet waar zijn? Ik beet op mijn tanden. Succes heeft voor mij namelijk niets, maar dan ook helemaal niets met functie en salaris te maken. Integendeel. In 1998 ben ik juist om die reden een jaar naar Nieuw Zeeland en Australië gegaan. Eigenlijk was dat gewoon een vlucht uit de Nederlandse prestatiemaatschappij. Het leverde me wel mijn meest succesvolle jaar op. En wat had ik daarvoor nodig? Een toilettas en een paar schone onderbroeken. Meer niet.

Tijdens die reis ontdekte ik wat echt belangrijk is in het leven. Gezond zijn, jezelf vrij voelen, leuke dingen doen, plezier hebben, ontspannen, tijd met familie en vrienden doorbrengen. Kortom: mooie herinneringen maken.

Eigenlijk draait het in mijn ogen vooral om de vraag: hoe wil je later herinnerd worden? Wat wil je dat je vrouw en kinderen tijdens je uitvaart over je vertellen? Dat je een mooie dikke auto reed – óf juist dat je altijd thuis was wanneer de kinderen uit school kwamen? Dat je een ton per jaar verdiende – óf juist dat je gezellig in de achtertuin kampeerde?

Het was dan ook een verademing om te merken dat Charlotte nog niet klaar was met haar verhaal. Ze vertelde wat in haar ogen wérkelijk van belang is. En dat is, inderdaad, veel en veel meer dan alleen maar functie en salaris. Sterker nog, functie en salaris vormen vaak maar een heel klein deel van waar het om draait in het leven.



Het plaatje dat Charlotte toonde was een mooie, compacte weergave van wat eigenlijk ook al 20 jaar in mijn hoofd zit. Beter had ik het niet in beeld kunnen brengen. Het plaatje liet bovendien zien dat mijn eerder genomen besluit goed was. Als ik namelijk niet zou stoppen met het project, moest dat onherroepelijk een keer gaan leiden tot problemen met mijn geestelijke gezondheid, lichamelijke gezondheid, plezier in het werk en vrije tijd.

Mooi, ik stond aan!

Laura Vink

werk aan de muur laura vink academy
Laura Vink
(foto: Bibi Veth)

De tweede spreker was Laura Vink, van Vink Academy. Ik ken haar eigenlijk al heel lang, misschien zelfs wel sinds ze begon met fotograferen. Laura had vroeger haar werkplek in Eindhoven, op een locatie waar ik dagelijks langs reed. Wanneer ik haar zag, in het echt of op internet, dacht ik altijd: dat wil ook, als zelfstandige geld verdienen met fotografie!

Laura vertelde over haar opdracht voor National Geographic. Normaal zou je denken dat je het hebt gemaakt als je voor dat blad mag werken, en dat je daar dan ook ontzettend gelukkig van wordt. Niets bleek echter minder waar. De National Geographic dwong Laura in zo’n keurslijf van eisen en wensen, dat ze haar plezier in fotograferen verloor.

Ook hier speelde dus de vraag: wat betekent nu eigenlijk succes? De buitenwereld mag op basis van je status misschien wel denken dat je succesvol bent, maar voor jezelf hoeft dat nog helemaal niet zo te zijn. Zo heeft Laura inmiddels besloten om niet meer voor de National Geographic te fotograferen. Daar wordt ze namelijk helemaal niet gelukkig van.

Sjiek, wat een mooi verhaal!

Bas Meelker

werk aan de muur bas meelker landschapsfotografie
Bas Meelker
(foto: Bibi Veth)

De derde spreker was Bas Meelker, een landschapsfotograaf. Zijn naam zei me eerlijk gezegd niets, maar ik liet me graag verrassen. En dat gebeurde ook. Bas vertelde over compositieleer. Ik was benieuwd wat daarover nog te vertellen was. Maar Bas wist zonder moeite een aantal ‘regels’ uit zijn mouw te schudden, en sprekende voorbeelden te laten zien, dat ik ervan overtuigd raakte dat hij een van de besten is in zijn vak. Bas stimuleerde me om binnenkort weer met mijn camera op pad te gaan.

Top, ik ga weer lekker fotograferen!

Raisa Zwart

werk aan de muur raisa zwart education
Raisa Zwart, links, en Jasper van der Meij, rechts
(foto: Bibi Veth)

De vierde spreker was Raisa Zwart, een fotografe en coach voor online ondernemers. Sinds de aankondiging van het Arty Talks event ben ik haar gaan volgen, en ze weet me erg te inspireren.

Raisa vertelde over Print on Demand, een dienstverlening waarmee je online beelden kunt verkopen. Het mooie van Print on Demand is dat je er eigenlijk bijna geen omkijken naar hebt. Je maakt mooie platen, zet ze op de juiste platformen, bepaalt je gewenste marge, en de rest gaat eigenlijk vanzelf. Passief inkomen heet dat. Ik was er in mijn hoofd al mee bezig, maar Raisa wist me ervan te overtuigen dat het echt een gemiste kans is als je dit niet doet.

Wow, hier moet ik mee aan de slag!

Een nieuw begin

Al met al was het een fantastisch evenement. Een mooie afsluiter van de zomer ook. Het afgelopen half jaar was zwaar. De zomervakantie was ruk. Maar dankzij de juiste mensen op het juiste moment, heb ik op tijd de juiste beslissing kunnen nemen.

Dank dus, aan Tonny Loorbach, Albert Sonnevelt, Ingrid Lutke Schipholt, Ingrid Huskens, Jasper van der Weij, Stephanie Kuijstermans (en het hele team van Werk aan de Muur), Charlotte Meindersma, Laura Vink, Bas Meelker en Raisa Zwart.

Dank ook aan Bibi Veth, de fotografe van wie ik mooie beelden kreeg om dit blogbericht mee aan te vullen. Mocht je nog niet genoeg geïnspireerd zijn om in moeilijke situaties bij jezelf te blijven, bekijk dan eens haar TEDx Talk: The importance of being yourself. Ik was er zwaar van onder de indruk.

TEDx Talk ‘The importance of being yourself’ van Bibi Veth

Mooie herinneringen maken

Met dit blogbericht heb ik je een kijkje achter de schermen willen geven. Om te laten zien dat ook bij mij niet altijd alles op rolletjes loopt. Elk huisje heeft zo zijn kruisje.

Zo. Het is vrijdagmiddag: tijd om weekend te gaan vieren. Herinneringen maken met mijn vrouw en kinderen. Want zij zijn degenen om wie mijn leven draait. Degenen die me het afgelopen half jaar steunden. Degenen ook, die mijn boze, chagrijnige buien trotseerden. En degenen tot slot, van wie ik houd en voor wie ik het allemaal doe. Het zijn kanjers, stuk voor stuk, met wie ik nog veel mooie herinneringen wil maken.

Fijn weekend!

6 gedachten over “Werk aan de Muur geeft me inspiratie terug<br/><span style='font-size:18px;font-weight:300;color:#808080;'>Hoe het 10-jarig jubileumevenement me het laatste zetje in de goede richting geeft</span>”

  1. Super Mark, dat heb je goed gedaan. Een mooie stap in je carrière kan ook een stap terug of een pas op de plaats zijn. En je werk moet voldoening en energie geven. Voor jezelf. Dan ben je ook een betere schakel in je gezin. Op deze manier staan wij hier ook in het leven. We leven maar 1 keer! Fijn weekend en een Brabantse groet. Monique

    Beantwoorden
    • Hey Monique, dank je wel voor je reactie, leuk dat je mijn blog hebt gelezen!

      Inderdaad, soms moet je een stap terug zetten of een pas op de plaats zetten. Eigenlijk deed ik dat al in 1998, toen ik – na een reis van een jaar door Nieuw Zeeland en Australië – besloot uit de ICT te stappen, me te gaan richten op webdesign en grafische vormgeving, en voortaan maar 2 tot 3 dagen per week wilde gaan werken. Dat was het mooiste jaar, gevolgd door de beste beslissing uit mijn leven.

      Sindsdien sta ik heel anders in het leven dan de jaren ervoor. Maar soms moet je blijven opletten, merk ik. Dan kun je door omstandigheden ineens in een situatie belanden waarvan je denkt: “Hee, dit was niet de bedoeling! Dit is precies wat ik nu juist niet wilde…” Het is dan belangrijk om je te realiseren dat je misschien niet de omstandigheden kunt veranderen waardoor je in die situatie bent beland, maar wel een keuze hebt in de manier hoe je erop reageert.

      In dit geval ben ik waarschijnlijk te lang doorgegaan, en had ik er eerder uit moeten stappen. Toch ben ik als zzp-er iemand die altijd loyaal wil zijn naar klanten toe. Bovendien is het financieel een onzekere tijd, en het vooruitzicht dat ik meer dan de helft van mijn maandelijkse (en noodzakelijke) inkomsten zou kunnen kwijtraken was ook niet heel prettig…

      Toch ben ik blij dat ik het besluit nu toch heb genomen, het voelt als ‘nog net op tijd’. Wat de toekomst gaat brengen is nog onzeker, ook financieel; maar ik voel nu al dat ik een heel ander mens ben ineens (weer mezelf, zeg maar), en dat er weer energie en inspiratie stroomt. De ervaring leert dat wanneer dat eenmaal stroomt, er ook wel weer mooie dingen op mijn gaan komen die – financiële – onzekerheden wegnemen.

      Fijn om te lezen dat jullie ook zo in het leven staan. Bij veel mensen lijkt het helaas toch nog altijd te draaien om geld en status. Hoewel ik de indruk heb, vooral bij de jongere generatie, dat dat aan het veranderen is. Hopelijk een trend die zich doorzet. Zou mooi zijn.

      Fijn weekend en groeten uit Zuid Limburg! 😉

      Beantwoorden
    • Hey Ingrid, wat leuk dat je reageert, en mijn blog hebt gelezen!

      Ja, inderdaad, daar zeg je wat… Jee, het was gisteren, toen ik deze blog schreef, ook zo’n hectische dag; ik heb het hele verhaal in korte tijd in elkaar moeten rammelen, omdat ik op de tijd de kinderen weer op school ging ophalen, dat ik waarschijnlijk nog een heleboel dingen vergeten ben. Het hele besluitvormingsproces, en alles wat daaraan vooraf ging, was ook zo’n chaos in mijn hoofd, dat ik niet van alles meer precies helder heb hoe het precies ging.

      Maar zeker, dat ik jou en je auto die dag maar liefst twee keer voorbij zag komen was zeker een belangrijk moment; je hebt helemaal gelijk! 🙂 Ik ga dat zeker nog even in het verhaal toevoegen. Moet even terugkijken wanneer dat ook alweer was, en hoe ver ik toen in mijn hoofd wat met het nemen van mijn besluit… Heb je toevallig een leuke/mooie foto van je auto met bestickering op de weg? Dan zal ik dat erbij zetten.

      Want inderdaad, leef je passie! Dat is waar het om draait! 😉

      Beantwoorden
  2. Wauw Marc! Wat een mooi en open verhaal. Heel bijzonder dat je dat met ons deelt, en natuurlijk super fijn om te horen dat de inspiratie weer terug is, en je beter voor jezelf zorgt. Bedankt voor de mooie complimenten!

    Beantwoorden
    • Hoi Raisa, dank je wel voor je reactie en mooie woorden. Ja, het leven loopt niet altijd zoals je hoopt dat het zou lopen, en ook dat mag gedeeld worden naar mijn idee. Zelf vind ik het ook altijd heel bewonderingswaardig van anderen wanneer ze hun tegenslagen delen; dat creëert een soort verbondenheid en laat zien dat het ook bij anderen niet altijd even makkelijk loopt. Het gras lijkt vaak groener bij de buren, maar dat is het vaak niet. In dat opzicht vind jouw verhalen ook zo inspirerend; dus ga vooral door, ik luister graag naar je podcasts en leer er veel van! 😉

      Beantwoorden

Plaats een reactie